
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان
يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْر وَآمَنُ سَخَطَهُ
اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم و از خشمش
عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ يا
در هر شرى ايمنى جويم اى كه مى دهد (عطاى) بسيار در برابر (طاعت) اندك اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد اى
مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً اَعْطِنى
كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت بخشى و مهرورزى عطا كن به من
بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ وَاصْرِفْ عَنّى
به خاطر درخواستى كه از تو كردم همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را و بگردان از من
بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوص ما
به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم همه شر دنيا و شر آخرت را زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد) و
اَعْطَيْتَ وَزِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ
بيفزا بر من از فضلت اى بزرگوار
سلام دوستان
رجب، ماه خدا و خداشناسی، با تمام خوبیها و برکات آمد.شنیدن نامش تداعی رمضان است، چرا که درک رجب، درک رمضان است.
بیاید با هم غبار روبی تن از مادیات و نفسانیات را از رجب آغاز کنیم تا به مواهب الهی توی ماه رمضان دست یابیم. مبادا غافل بشیم و رجب رو درک نکرده از اون خارج بشیم که بزرگان دین و طریق سلوک، دستیابی به مواهب ارزشمند رمضان و شبهای قدر رو سزاوار کسی دونستن که ورودی رمضان رو از رجب غبار روبی کنه. چه آن که رجب جویباری بهشتی است که تو قادری دل و جان را در اون غسل بدی و پاک و پاکیزه با گذر از شعبان به رمضان وارد بشی......
آگاه باشیم که توالی این سه ماه ـ رجب، شعبان، رمضان، بهار عبادت و راز و نیاز با معبود است. بهاری که آغازش رجب است و پایانش عید فطر.
این بهار بس با فضیلت است که شروع آن در رجب با میلاد فرخنده امام محمدباقر(ع)، ولادت امام محمدتقی(ع)، امام علی النقی(ع) و اولی از همه مولود کعبه علیبنابیطالب و با اعیاد شعبانیه همراه شده و با ورود به ضیافهالله ادامه مییابد.
شهادت امام هادی (ع) رو به همه ی شیعیان تسلیت می گم.
عزیزان منو از دعای خیرتون فراموش نکنید.
برای همتون آرزوی استفاده ی خوب از این سه ماه رو دارم.
در اين دنيا همه چيز دست خود آدم است.
حتي عشق، حتي جنون، حتي ترس.
آدميزاد مي تواند اگر بخواهد
كوه ها را جا به جا كند، مي تواند آبها را بخشكاند مي تواند چرخ فلك را به هم بريزد.
آدميزاد حكايتي ست مي تواند همه جور حكايتي باشد
حكايت تلخ، حكايت شيرين، حكايت زشت...و حكايت پهلواني...
بدن انسان شكننده است اما هيچ نيروي در اين دنيا به قدرت روحي او نمي رسد،
به شرطي كه اراده و وقوف داشته باشد.
گاهی دلمون می خواد یه تصمیم خوب، قاطع و جدی در مورد چیزی بگیریم. اما یه چیزایی یه جورایی نمی زارن اون تصمیمی که بهش نیاز داری بگیری. نمی دونم شاید وابستگی، شاید سستی، شاید نبودن اراده، شاید هم ضعف ایمان...........، ایمان به اون کسی که می تونه توی گرفتن این تصمیم بهت کمک کنه، ایمان به کسی که این تصمیم رو بیشتر به خاطر اون گرفتی........ آخه مگه تصمیمای خوب رو غیر از خدا دیگه به خاطر کی می گیریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حتی اگه اون لحظه خدا تو ذهنمون نباشه باز هم تصمیممون به خاطر خدا بوده........
همیشه به این جمله فکر می کنم: مبارزه هر قدر صعب، صعود را ادامه بده، شاید، قله تنها در یک قدمی تو باشد.
وقتی ارادتو با توکل به خدا قوی کردی، وقتی مصمم می شی، وقتی تصمیمتو می گیری، وقتی حس می کنی سرسوزنی به ایمانت اضافه شده تا تونستی این تصمیم رو بگیری انگار قله رو فتح کردی.... احساس آرامش می کنی. دلت می خواد تا خود خدا پرواز کنی، اونقدر بری که دیگه اشتباه نکنی...
از این که به وبلاگم سر می زنید و منو با نظراتتون شرمنده می کنید ممنونم.![]()
![]()
پیشاپیش تولد حضرت فاطمه ی زهرا رو به همه تبریک می گم. ![]()
