| تبليغات | X |
نمي دونم شايد ائمه (ع) اين دعاها رو براي همچين روزايي براي ما گذاشتن. كه يادمون بياد چطور بايد با خداي خوبمون كه بيشتر ساعات عمرمون فراموشش مي كنيم حرف بزنيم.
خدايا دلتنگ همه ي لحظه هاي غفلتم هستم، همه ي لحظه هايي كه بي تو بودن رو به با تو بودن ترجيح دادم بدون اين كه از ته دلم اينو بخوام.
خدايا توي اين شباي قدر اگه تو دستمو نگيري اگه تو منو تكون ندي من هيچم.... بزار از زبون بهترين بنده هات حرف بزنم، توي دعاي ابوحمزه ي ثمالي.
مولاي ما، مي دانيم با اين اعمال و كردار مستوجب چه چيزيم، ولي علم تو درباره ي ما و علم ما درباره ي تو اين است كه تو ما را از درگاهت محروم برنمي گرداني، اگر چه ما مستوجب رحمتت نباشيم. زيرا تو شايسته اي كه بر ماجود و بخشش كني و بر گناهكاران به فضل و رحمت بي منتهايت ببخشي.
خدايا من همانا هر وقت با خود گفتم و خود را مهيا و آماده نمودم و ايستادم در پيشگاه تو براي نماز و منجات كردم با تو، مرا به چرت و خواب انداختي در هنگام نمازم و در حال مناجات، حال مناجات را از من گرفتي. چه مي شود مرا هر وقت گفتم باطنم اصلاح شد و مجلسم به مجلس توبه كنندگان نزديك شد، يك بليّه و گرفتاري برايم عارض مي شود كه قدمم را در راه تو زايل مي سازد، و حايل مي شود بين من و بين خدمت تو، سرور من
شايد تو مرا از درگاه خود رانده اي؟ و از خدمتت دورم كرده اي؟
و يا شايد تو مراديدي كه حقت را سبك شمردم و ادا نكردم، پس تو مرا از خود دور ساختي.
يا شايد تو ديدي كه من از تو اعراض كردم پس تو مرا طردم كردي.
يا شايد مرا در جايگاه دروغگويان يافتي پس تركم كردي.
يا شايد مرا غير شاكر نعمت هايت ديدي پس از درگاهت محرومم نمودي.
يا شايد مرا در مجالس علماء و دانشمندان نيافتي پس مرا از رحمتت مأيوس نمودي.
يا شايد مرا ديدي كهبا مجالس اهل باطل الفت دارم پس مرا در ميان آنان واگذاشتي.
يا شايد دوست نداشتي كه بشنوي دعايم را پس دورم ساختي.
يا شايد تو مرا با جرم و گناهم مكافات دادي، يا شايد به كم حيائي و بي شرميم مجازاتم نمودي. پس اگر عفو كردي اي پروردگارم، پس چه بسيار عفو كردي از گناهكاران پيش از من، زيرا كرم تو اي پروردگارم جليل تر است از مجازات مقصران و من به فضل و بخششت پناه آورده ام و از تو به سوي خودت گريخته ام. كه تو از كسي كه به تو حس ظن دارد به وعده ات عمل كني و از او گذشت كني.
خدايا تو فضل و بخششت وسيع تر و حلم و بردباريت عظيم تر است از اين كه با عمل من مقايسه شود، يا مرا به خطايم خوار كني و چيستم من اي بزرگوار و سرورم، و چيست خطرم، مرا به فضلت ببخش اي سيد من و منت گذار بر من به عفو و بخششت. و به بزرگواريت زشتي هايم بپوشان و از توبيخ و سرزنشم به كرمت درگذر.......