باز محرم رسید. همه جا بوی غم و ماتم گرفته. چقدر دلم هوای کربلا رو کرده. افسوس که در سفر اول به اون سرزمین مقدس درست استفاده نکردم. هر چند مسیر زندگیمو تغییر داد. و چه خوب تغییر داد.

     امروز بعد از خوندن مطلب وبلاگ دوستم مائده، به این فکر فرو رفتم که بشینم و یادآوری کنم عوامل قیام امام  حسین (ع) رو. وقتی این عواملو فراموش کنیم دچار شبهه می شیم. یادم اومد که امام حسین(ع) خیلی تلاش کرد تا معویه رو متوجه اشتباهش بکنه. ولی معاویه سرسخت تر و سرکش تر از اون بود که بشه رامش کرد. و حتی با اون ظاهر سازی های مذهبیش خیلی کار امام مشکل بود. گاه به این فکر می کنم که اگه من زمان امام حسین (ع) یا امام حسن(ع) بودم می تونستم حقانیت اونا رو درک کنم یا نه. آخه توی دوران ما هم آدمای ظاهر ساز زیادی توی صحنه ی سیاست هستن که ما نمی دونیم و نمی شناسیم.

در مورد پسر ملعون معاویه که همه دیگه می شناختنش که جای بحثی نیست. ولی تعجبم از مردم اون زمونه است. که با وجود شناخت یزید باز با او بیعت کردن. و باعث اون جنایت وحشتناک شدن...

سال گذشته توی کربلا به این فکر می کردم که من که این همه ادعا می کنم که اگه بودم زمان مولایم حسین(ع) تنهاش نمی زاشتم، به ندای هل من ناصر او جواب می دادم، زینب عزیز رو رها نمی کردم... آیا واقعا این کارو می کردم؟ همون موقع خودمو دلداری می دادم و می گفتم من یه ایرانیم، امامم رو تنها نمی زاشتم. وقتی سعی می کردم خودمو توی صحنه ی کربلا تصور کنم....... وحشتناک بود، باز به خودم ، به عشقم، به امامم، به وفاداریم... شک می کردم. خصوصا وقتی تشنه می شدم و بهمون سفارش کرده بودن اونجا فقط آب معدنی استفاده کنید. وقتی توی حرم گرسنه می شدم و دیگه نمی تونستم خوب زیارت کنم به خودم می گفتم چطور ادعای به این بزرگی داری، تحمل چند ساعت گرسنگی برات سخته حالا چطور می گی می تونستی چند روز تشنگی و گرسنگی رو تحمل کنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!! خدایا تصورش هم سخته. سخته که تصور کنی بچه هات از تشنگی پر پر می زنن و تو هیچ کاری از دستت ساخته نیست. سخته که کودک شش ماهت از گرسنگی گریه کنه و تو به جای آب یه نیزه توی گلوش ببینی.... سخته که کودک سه ساله ای باشی و کوه همه ی این مشکلات رو روی دوش پدر احساس کنی... و این امتحان سختیه..... دلهای دشمنان چقدر سخت بودن اون زمان که ندیدن امام حسین رو با این همه آزار و اذیت.  این قصه سر دراز دارد...

و تو دوست من

تو که آهسته می خوانی قتوت گریه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

یارب از دل های ما سوز محبت را مگیر

این تجمع، این توسل، این ارادت را مگیر

هستی ما بستگی دارد به حب اهل بیت

هر چه می خواهی بگیر اما ولایت را مگیر

كوه غدير

عبادت بی ولایت حقه بازیست

اساس مسجدش بت خانه سازیست

چرا سنی نمی خواهد بفهمد

وضوی بی عبادت آب بازی است

درختهاى خرما كه بر اثر توقف مسافران در سرزمين غدير روييده‏اند

آنان که علی خدای خود پندارند

کفرش به کنار عجب خدایی دارند

محل نزول وحى در سرزمين غدير

گر حب علی و آل پاکش کفر است

من کافر اولم خدا می داند

نام علی: عدالت                     راه علی: سعادت

ذکر علی: عبادت                     عید علی: مبارک