خیلی وقتا حرف برای گفتن دارم. اما فرصت نمی شه بنویسم. از دوستانی که به من سر زدن و نتونستم یهشون سر بزنم  عذرخواهی می کنم.

چرا ما مرتب راهمونو گم می کنیم؟ چرا گیج می شیم و راهمون به خطا می ره؟ کاری رو به خاطر خدا انجام می دیم اما وسط راه اسیر افکار پوچ و اشتباه می شیم. آخرش هم نتیجه ی کارمون هیچ و پوچ می شه.

توی مسیری قرار گرفتم که اگه نیتم خالص نباشه مثل این می مونه که تمام وقتمو به بطالت گذروندم. روزی که آية الله دستغیب به دوستم که دچار همین مشکل شده بود گفت: "چرا خودتو اذیت می کنی؟ وقتی کارِت برای خداست دیگه وسوسه نشو." تازه فهمیدم اسم این حالت وسوسه است.

خدایا خودت این راهو پیش پام گذاشتی. کمکم کن. "أنتَ سُبحانَکَ إنّی کُنتُ مِنَ الظّالمین" خدایا تو پاک و منزهی و لی من در حق خودم از ستمکارانم.

خدایا تو برای ما کافی هستی؛ تو بهترین وکیلی. خدایا هر چی تو بخوای می شه؛ هیچ قدرتی بالاتر از توانایی و قدرت تو نیست.

خدایا هی چی تو بخوای می شه، نه هر چی مردم بخوان. هر چی تو بخوای می شه، هرچند مردم نخوان. خدایا تو برای ما کافی از دیگرانی؛ کافی هستی از خلق.

آن که همیشه مرا کافی است، کافی است، آن که تا بوده ام و هستم کافی است.

خدایا بر تو توکل کردم که تو پروردگار عرش کبریائی. تو که بوسیله ی بچه ها داری امام زمانمو بهم می شناسونی.

چند وقتی می شد که برای بچه های کلاسم داستانی نخونده بودم. امروز یکی از بچه ها کتاب "آی بچه ها قطاره        قطار انتظاره" رو آورده بود و مرتب بهم یادآوری می کرد که اینو برامون بخون. انگار خدا می دونست که وسوسه می خواد به سراغم بیاد. گویی این صدای خدا بود که مرتب به من می گفت این کتابو بخون. بالاخره با وجود تنگی وقت واسه بچه های گلم خوندمش. در واقع برای خودم خوندم. الان که دارم می نویسم خوب یادم اومده

مسافرا سوار شید                        قطاره سوتو کشید

تو این قطار بمونید                         واگن ها رو بخونید

رو اولی نوشته                             دروغ خیلی زشته

دومی از راه اومد                          می گه نگی حرف بد

بدون با حرفای زشت                     دور می مونی از بهشت

یکی می گه مهربون                      هیچ کسی رو نرنجون

بعدی اینو نوشته                          که قهر کاری زشته

با همدیگه یار باشید                      دلسوز و غمخوار باشید

می گه واگن آخری                       وسائل دیگری

اگه برات نیازه                               از او بگیر اجازه

اینا بودن نکته ها                           این رو بگم بچه ها

هر کسی یاد گرفته                       راه درستو رفته

تو واگن ها بشینه                         خوشبختی رو ببینه

کاش می تونستم همه ی کتابو اینجا بنویسم. تا بخونیدش. این فقط یه صفحش بود که به زبون بچه گانه نوشته شده. کاش تا همین حدشو هم بفهمیم و عمل کنیم.